God, een woord, twee betekenissen

God, een woord, twee betekenissen

god, als licht in de duisternis

Als je een etymologisch onderzoek doet naar het woord god dan kom je uit op verschillende betekenissen.
Via de Germaanse kant kom je dan bij de “veel aangeroepene of datgene wat veel aangeroepen wordt” en via de Latijnse kant kom je dan bij “het licht of de lichtgevende”.
De Germaanse vertaling van het woord god laat zien dat dit te maken heeft met het aanroepen van een kracht. De Germaanse stammen zagen het goddelijke en de stam als een eenheid. Het goddelijke was verbonden met de mens door de generaties heen. Tijdens de vergadering van de stam werd dit aangeroepen als bekrachtiging van wat er werd beslist.
De Latijnse vertaling laat zien dat het te maken heeft met een natuurkracht, een creërende kracht. Wat buiten de mens ligt. Het licht werd op den duur ook de bron van een strijd tussen goed en kwaad, licht en duister.

De twee betekenissen

Deze twee betekenissen zijn in west Europa altijd blijven bestaan. Ze zijn alleen een eenheid geworden.
De veel aangeroepene werd onderdeel van het licht en kreeg een andere betekenis.
Nog steeds hoor je dat God aan onze kant staat. Jarenlang heeft men oorlog gevoerd met de idee dat God het ene volk meer welgezind is dan het andere volk.
Als je mensen vraagt waarom ze dat denken, kunnen ze je alleen geen goed antwoord geven. Het staat namelijk regelrecht tegen de idee die Jezus en vervolgens zijn apostelen ons leerde. Bij hen is een rechtvaardige oorlog ondenkbaar.
Als je jezelf verdiept in de geschiedenis van de vroege middeleeuwen wordt het ondenkbare ineens denkbaar. Dan zie je wat er in die tijd gebeurde en hoe de oude Germaanse godsdienst de christelijke godsdienst deed veranderen. Wat men ook wel de germanisering van het Christendom[1] noemt.

De strijd tussen het ondenkbare en het denkbare is in de westerse cultuur altijd blijven bestaan. Binnen het christendom heb je daarom een stroming die geweld ten aller tijde afkeurt en een stroming die er geen moeite mee heeft.
Dit heeft alleen ook verwarring gebracht.

Twee tegenstrijdige verkondigingen

Als je naar een gebedshuis gaat en je twee totaal tegenstrijdige verkondigingen krijgt, wat doet dit dan met je? Wat doet dit dan uiteindelijk met alle mensen die uiteindelijk een volk vormen?
Krijg je dan uiteindelijk niet precies datgene wat we nu in dit tijdperk in west Europa hebben gekregen?
Als het goddelijke als verbindende factor dan ook nog verdwijnt, wat houd je dan over?

In de westerse maatschappij zie je nu mensen die zich verwijderd hebben van datgene wat ooit het allerbelangrijkste voor hun voorvaderen was en een kleine groep mensen die dit nog steeds omarmen.
Je hebt mensen gekregen die voor het individuele spirituele heil gaan, mensen die alleen nog maar naar de wet van het land luisteren en een kleine groep mensen die nog vasthouden aan het oude geloof. Deze laatste groep zijn vaak de mensen die de verkondiging welke geweld ten aller tijde afkeurt als de juiste leer omarmen. Wat niet wil zeggen dat ze het ook daadwerkelijk kunnen navolgen of doen. Een leer als leidraad is hoop op verandering van gedrag, niet datgene wat gedragsverandering bewerkstelligd. Daarnaast heb je ook nog altijd de mensen die door indoctrinatie nog steeds in een rechtvaardige oorlog geloven en denken dat God het ene volk boven het andere verkiest.

Een zoektocht naar identiteit

Wat je nu bovenal in de westerse cultuur ziet is een zoektocht naar identiteit.
Wie ben ik, wie zijn wij en waar moet ik het aan refereren als alles in de geschiedenis tegenstrijdig en verwarrend is? Waardoor vervolgens de identiteit van een volk niet meer eenduidig is.
Wat altijd leidt tot strijd, achterdocht en een gevoel van zij tegen mij.

Volgens mij is er maar een uitweg uit deze chaos.
Dat is niet een ander geloof of spiritualiteit aannemen. Ook niet het ageren tegen een ander geloof die bedreigend is, omdat het dat beetje identiteit wat je nog hebt bedreigd.
Maar de twee geloven weer scheiden en in gaan zien wat ze werkelijk betekenen.

Ga opzoek naar de wortels die onzichtbaar onder de grond verwarring brengen in de wereld waar jij in leeft.
Als je inzicht krijgt in het Germaanse stukje van het Christendom en hier naar gaat kijken voordat ze zich samenvoegden, valt alles op zijn plaats. Dan begrijp je bijvoorbeeld waarom groepen zich boven anderen plaatsen, waarom nationalisme ontstaat en waarom er nog steeds zoiets bestaat als een rechtvaardige oorlog.

Toon je hoogste goed

Zelf denk ik dat mensen zich helemaal geen zorgen hoeven te maken om identiteitsverlies.
Als namelijk datgene wat jij belangrijk vindt jouw hoogste goed is, dan hoef je het alleen maar te tonen. Dan zorgt dat gedrag er vanzelf voor wat behouden blijft en wat niet.
Als mensen die bijvoorbeeld respect voor ouderen als hoogste goed in hun vaandel hebben hier uiting aangeven, dan staat men in de bus op voor een oudere en bieden ze hem of haar hun stoel aan als een respectloze zijn of haar stoel inneemt. Zo krijg je verandering. De respectloze krijgt daardoor schaamte of haalt zijn schouders op. Wat je dan wel krijgt is een respons van mensen om je heen wat zij als belangrijk vinden en of jouw hoogste goed overeenkomt met het hoogste goed van de cultuur waarin je leeft.

Blijf jezelf trouw

Wat je ook doet, het belangrijkste is dat je jezelf trouw blijft en uitvoert waar je in gelooft.
Als mensen datgene waar men in gelooft en als hoogste goed zien eerst zouden opschrijven en trouw hieraan blijvend uit zouden uitvoeren, zou de wereld er heel anders uit gaan zien.

 


[1] The Germanization of Early Medieval Christianity door James
C. Russell

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.