Een zijn, een kracht wat voortkomt uit verbinding

Een zijn, een kracht wat voortkomt uit verbinding

Eén zijn heeft tegenwoordig een bepaalde betekenis gekregen.
Door de spiritualiteit van het nieuwe tijdsdenken (new age) heeft het steeds meer de betekenis van één worden met God of het Al gekregen. God is ziel en ziel is God (Brahman is Atman en Atman is Brahman) ligt hier aan ten grondslag.

Het nieuwe tijdsdenken

Het nieuwe tijdsdenken heeft zijn spirituele basis vooral uit het oosten gehaald. Hierdoor zijn de hindoeïstische, boeddhistische en taoïstische spiritualiteit onderdeel geworden van dit denken. Het heeft het alleen wel geïntegreerd in het westerse denken. Nieuwe tijdsdenken kan je dus het beste omschrijven als een westers - oosterse levensvisie, waar de oosterse de gaten van de westerse levensvisie opvult.
Deze manier van denken is totaal anders dan die van de beoefenaar van oosterse vechtkunsten die deze integratie niet aangaat, maar oosters denken alleen maar ziet als onderdeel van de vechtkunst. Westerse spiritualiteit en oosterse spiritualiteit kunnen bij deze beoefenaars strikt gescheiden blijven.

Mijn probleem met het nieuwe tijdsdenken

Zelf heb ik traditionele Chinese geneeskunde (TCM) gestudeerd en daardoor merk ik dat ik nogal moeite heb met het nieuwe tijdsdenken door de integratie die zij zijn aangegaan. Symbolen en begrippen zijn voor mij bij dit denken te westers geworden en te ver van hun ware betekenis af komen te staan.

Spiritualiteit

Door het nieuwe tijdsdenken heb je mensen gekregen die zich met spiritualiteit bezig houden en die zich niet met spiritualiteit bezig houden. Hierdoor is spiritualiteit een zelfstandig begrip geworden welke niet meer onderdeel is van religie en in het algemeen samenvalt met zweverigheid. Eén zijn is daardoor ook een zweverig begrip geworden.

Meerdere betekenissen

Eén zijn heeft bij mij meerdere betekenissen gekregen. De betekenis die ik er als empaat aan geef, die het nieuwe tijdsdenken er aan geeft, die de mystiek er aangeeft en die een groep er aangeeft.
Hoe ik het als empaat ervaar, daar heb ik al over geschreven. Dat ligt toch dicht bij de mystiek, met dat verschil dat ik het direct ervaar en dit bij mensen die zich met mystiek bezig houden vaak een zoektocht is.
Als ik met deze mensen praat voelen wij een verbondenheid, maar toch komen wij uiteindelijk niet bij elkaar. Het is nogal een verschil of je de éénheid wilt ervaren via het denken, of dat je de éénheid ervaart via het gevoel. De manier van ervaren is totaal anders en dus ook de uiting er van. Overleveringen geven mij slechts een bevestiging. Het is voor mij geen geloof die mij duidelijkheid dient te geven over het hoe en waarom van de wereld. Ik zal dus ook nooit een spirituele leraar volgen, wat zij wel doen.

Mijn insteek

In mijn categorie "spiritualiteit en identiteit" ga ik het hebben over één zijn als groep en wat dat doet met jouw identiteit. Een Nederlandse empaat is namelijk toch anders dan die uit een ander land. De Nederlandse cultuur is wat mij als mens met niet empaten verbindt, waar het empaat zijn datgene is wat mij als mens van ze scheidt.

Alles hebben, maar toch niet gelukkig

Als je kijkt naar de mensen in het westen zie je een tendens van alles hebben, maar toch niet gelukkig zijn.
Het meer, meer, meer heeft geleid tot het opofferen van hun culturele waarden. Verlangen naar meer heeft er voor gezorgd dat ze steeds meer van zichzelf hebben opgeofferd. Hierdoor heeft de verslaving hen steeds meer overgenomen en zijn ze uiteindelijk zelf de verslaving geworden.
Ze verlangen naar het verloren gegane, maar kunnen toch niet zonder de verworvenheden. Een strijd die alleen door inzicht gewonnen kan worden.

De grote boosdoener

De grote boosdoener in dit alles is naar mijn inzicht het begrip eenheid of één zijn. Het is steeds meer iets geestelijks geworden in plaats van een kracht wat voortkomt uit verbinding. Een kracht welke voortkomt uit alles waar je een verbinding mee aangaat, het maakt niet uit wat voor levend wezen het is.
Als twee wezens voor hetzelfde gaan en elkaar helpen ontstaat er een kracht die hen verbindt en dus één maakt. Na verloop van tijd is er dan een kracht die hen verbindt.
Er ontstaat alleen verwarring als men deze kracht loskoppelt van twee of meerdere wezens die voor elkaar kiezen en met elkaar gaan samenwerken. De verering van die kracht zorgt er dan voor dat er onderdrukking en strijd gaat ontstaan.

Tot slot

Hoe fantastisch het gevoel van één zijn ook is, het mag nooit ten koste gaan van de keuze die dit heeft doen ontstaan. Als je dan toch het overzicht bent kwijt geraakt, en dit gevoel alles bepalend is geworden, dan wordt het tijd dit overzicht weer terug te krijgen. Dan wordt het tijd om opzoek te gaan naar het hoe en waarom van dit kwijtraken, zodat je weer weet wie je bent en jij je identiteit weer terug krijgt.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.