Een brug en een muur bouw je met dezelfde stenen

Een brug en een muur bouw je met dezelfde stenen

Een arc-vormige brug als symbool voor een open samenleving.


Een brug bestaat uit dezelfde stenen als een muur. Jij bent degene die de keuze maakt.
Dit is de wijze zoals ik aankijk tegen mensen die met elkaar moeten omgaan vanuit verschillende culturen.

Over mens en cultuur heb ik het al in een vorig bericht gehad. Daar wil ik het niet over hebben. Ik wil het hier hebben over waarom mensen het toch zo moeilijk vinden rekening te houden met andere gebruiken en mensen uit andere culturen.

Empaten en cultuur

Waar een niet empaat eerst de cultuur ziet, ziet de empaat altijd eerst de mens en dan pas de cultuur. Dit maakt ons anders dan de meeste mensen.
Zoals ik al eerder heb verteld komt dit omdat een empaat de ander echt voelt. Een empaat is bij de ander en moet moeite doen zichzelf apart van de ander te voelen. Waar je een empaat egocentrisme moet aanleren, moet je dit bij niet empaten afleren. Daarom hebben empaten geen moeite met andere culturen. Ze accepteren dit gemakkelijk, omdat dit bij hen niet het belangrijkste is.

Empaten hebben geen moeite met wat voor cultuur dan ook. Ze hebben moeite met onrechtvaardigheid.
Onrecht betekent voor hen hetzelfde als de ander niet willen zien of accepteren zoals die is.

Cultuur en identiteit

Indien je accepteert dat cultuur de mens is en de mens cultuur, weet je dat je de cultuur bij de meeste mensen niet moet afnemen. Je neemt dan hun identiteit af.
Doe je dit wel, dan bouw je een muur. Doe je dit niet dan bouw je een brug.
Het grote verschil tussen een muur en een brug is dat een brug van twee kanten moet komen. Bij een brug moet de ander jouw identiteit ook accepteren.

Muren bouwen is desinteresse

Mensen die muren bouwen denken dat hun cultuur de beste is. Andere culturen zijn dan sowieso minder. Wat ze alleen vergeten is dat er geen cultuur is die beter is. Het is maar net waar je het gewicht legt. Iedere cultuur heeft iets bijzonders. In dat opzicht kunnen we allemaal iets van elkaar leren.
Wat er werkelijk aan de hand is, is dat mensen die muren bouwen geen interesse in de ander hebben.
Ze willen dat mensen veranderen, zich aanpassen, maar alleen maar eenzijdig, en zien daardoor ook muren bij de ander verschijnen. Desinteresse creëert nu eenmaal desinteresse. Wil je verandering en een vredige open samenleving, dan is interesse in de ander hoofdzaak nummer één.
Door deze desinteresse ontstaat er op den duur dat je moeite hebt met de ander zijn gebruiken. Waardoor mensen niet willen leren, noch zich willen aanpassen.

Als je interesse hebt, heb je maar een ding nodig en dat is de mogelijkheid om te kunnen leren. Hiervoor moet je elkaar kunnen verstaan. De taal spreken is dan genoeg.

Interesse creëert rechtvaardigheid

In een open samenleving creëert interesse in de ander rechtvaardigheid. Je hebt dan geen moeite je bij de ander aan te passen. Maar open betekent ook dat iedereen dan open moet zijn. Openheid van een kant creëert anders altijd onrechtvaardigheid.
Een beetje openheid werkt ook niet, want dat betekent dat je alleen dat stukje integreert wat jouw cultuur nog sterker maakt. Het is geen interesse in de ander en in zijn cultuur., het is slechts interesse in jezelf.

Hoewel je veel interesse in andere culturen in de westerse samenleving ziet, is het probleem dat het een stukje is.
De meeste westerlingen die zeggen geïnteresseerd te zijn, zijn namelijk helemaal niet echt geïnteresseerd, ze zijn maar voor een stukje geïnteresseerd. Ze nemen alleen maar dat stukje over wat ze nodig hebben en gooien de rest weg. Ze geven woorden van andere culturen zelfs een andere inhoud.
Dat is het probleem van onze samenleving, het lijkt zo mooi, maar is het niet.

Ikzelf leef liever in een samenleving waar men eerlijk is over hun desinteresse, dan in een samenleving die net doet alsof. Dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent en zijn zij ook eerlijk naar zichzelf.
Net zo als verliefdheid geen liefde is, is een beetje interesse geen interesse.

Indien de mens echt een open en rechtvaardige samenleving wil dient hij of zij echt te veranderen. Doen alsof is dan niet genoeg. Echt geïnteresseerd zijn is dan het enige wat werkt. Dan pas zie je de mens achter het vreemde.

Tot slot

Uiteindelijk hoef je de mens achter de cultuur niet direct te zien, interesse is genoeg. Wanneer je echt geïnteresseerd bent ga je de mens vanzelf zien.
Leer de taal, heb interesse en de rest gaat vanzelf. Voor een empaat gaat het gewoon wat gemakkelijker.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.